Приказивање постова са ознаком Ελλάδα. Прикажи све постове
Приказивање постова са ознаком Ελλάδα. Прикажи све постове

четвртак, 2. мај 2019.

Ο ΚΑΜΥ ΚΑΙ Ο ΚΑΦΕΣ


Ο Καμύ έγραψε : " Να αυτοκτονήσω ή να ψήσω καφέ ;
Πίνω το τέταρτο καφέ  σήμερα και σκέφτομαι : εκεί που φτάσαμε ως πολιτισμός επιτρέπετε να ψήνουμε τους καφέδες μας ακόμα;
Ένας φιλόσοφος είχε την απορία σχετικά με τη ζωή και αν ίσως θα' πρεπε να την τερματίσει, ενώ εμείς δεν έχουμε τέτοιους είδους διλήμματα- μας αρκεί να μην πειράξουν το καφέ μας την στιγμή που μας έκλεψαν όλα τα υπόλοιπα.....
Σ. Βόινοβιτς 

среда, 1. мај 2019.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΣΑΡΤΡ ;

Όταν οι πλούσιοι κάνουν πόλεμο, είναι οι φτωχοί που πεθαίνουν.
ΖΑΝ-ΠΩΛ ΣΑΡΤΡ

Πάντα αναρωτιέμαι το ίδιο πράγμα : γιατί οι Έλληνες δεν διαβάζουν τον Σαρτρ;
Γενικά , οι άνθρωποι δεν τον διαβάζουν .
Ίσως φοβούνται την πραγματικότητα,ίσως πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν πρόοδο σε ένα σύστημα που περιστρέφεται γύρω από τα κέρδη,το χρήμα και το " τι με ενδιαφέρει εάν υποφέρει ο άλλος ,μου αρκεί να έχω εγώ, ας πεθαίνουν οι φτωχοί είναι αντάξιοι της μοίρας τους αφού δεν είναι σαν εμένα έξυπνοι και δεν δουλεύουν σαν εμένα!"
Επιτυχία είναι να έχεις , το να έχεις το έχουν  ονομάσει δημιουργία...και το έχειν απαγορεύει τον Σαρτρ.
Το έχειν απαγορεύει την οποιαδήποτε σκέψη που περιστρέφεται γύρω από το είναι του ανθρώπου και τον ταΐσει με κάθε λογής δεισιδαιμονίες.

петак, 11. септембар 2015.

ΤΟ ΚΛΟΥΒΙ - KAVEZ

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ
ΣΤΑ ''ΠΡΕΠΕΙ''
ΚΑΙ ΣΤΑ ''ΜΗ'' 
ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΝΟΗ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΩΜΟ 
ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΑΣ ΑΝΑΚΓΗΣ
ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ 
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΖΟΥΜΕ
ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ.

ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ
11/09/2015


ZAROBLJENI 
ONIM ŠTO MORAMO
I ONIM ŠTO NE SMEMO
OSTAVIĆEMO NAŠ POSLEDNJI 
LJUDSKI DAH
NA ODRU IDIOTSKE POTREBE
DA SE PRILAGODIMO
OVOM NEČOVEČNOM SVETU U KOME ŽIVIMO
UMESTO DA GA IZMENIMO.

SANJA VOJNOVIĆ
11.09.2015.


ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ/NE ŽELIM VREME

ΔΕ ΘΕΛΩ ΡΟΛΟΓΙΑ
ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ
ΤΙΣ ΩΡΕΣ
ΟΥΤΕ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ
ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΚΑΦΕ
ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ ΣΙΩΠΗΣ 
ΑΘΟΡΥΒΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΤΡΕΞΙΜΟ
ΚΑΙ ΑΝΕΣΗ ΤΟΥ ΜΗ-ΧΡΟΝΟΥ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ.


ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΛΕΥΘΕΡΙΑ...
...ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΤΡΙΤΗ.

ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ
11/09/2015

NEĆU SATOVE
NE ŽELIM VREME
NI DANE
NI SATE
NI SEKUNDE.

HOĆU DA GLEDAM HORIZONT
PIJUĆI KAFU
I NUDEĆI UTOČIŠTE
JEDNOSTAVNE ĆUTNJE
NEČUJNOG POSTOJANJA
BEZ ŽURBE
I KOMFOR NE-VREMENA
SVAKOM PROLAZNIKU.

ŽELIM SLOBODU...
...BEZ IKAKVIH MERAČA.

SANJA VOJNOVIĆ
11.09.2015.

субота, 13. јун 2015.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ....ΟΙ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΞΙΑ
ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ
ΥΠΑΡΞΗΣ,ΤΟΤΕ Η ΑΣΧΗΜΙΑ ΓΙΝΑΤΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΝΩ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
ΑΝΘΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΗΣ- ΤΗΝ ΑΓΕΝΕΙΑ, ΤΗΝ  ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ,
ΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ - ΠΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ.
Η ''ΜΑΝΑ'' ΑΥΤΗ  ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ''ΠΑΙΔΙΑ'' ΤΗΣ ΠΟΔΟΠΑΤΑΝΕ ΤΟΝ ΚΑΘΕΤΙ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΕΝΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΤΕΝΕΥΟΥΝ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ  ΚΑΤΙ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ,ΚΑΤΙ ΤΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ...ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ.



ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ,ΕΓΩ ΠΕΡΙΣΣΕΥΩ....ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ- ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ!

ΠΡΩΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ.
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΙΡΑ,ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΚΕΝΟ
- Η ΕΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΗΘΗΚΗΣ.Η ΕΛΕΙΨΗ ΑΥΤΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΗΡΘΕ
Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ.
ΣΕ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΤΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ
ΕΣΥ,Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΒΙΔΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ
ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ- ΒΕΒΑΙΑ- ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ''ΘΕΛΩ'' ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ''  ΑΡΠΑΖΩ''...
ΣΕ ΠΝΙΓΟΥΝ  ΜΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ.ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΣΟΥ ΑΠΩ ΠΑΝΩ..!!


ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ,ΕΓΩ ΠΕΡΙΣΣΕΥΩ....ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ- ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ!


ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ

недеља, 7. октобар 2012.

ΤΑ ΛΑΘΗ



ΤΑ ΛΑΘΗ

Επανειλημμένα κάνω τα ίδια λάθη
και δεν μπορώ να αλλάξω.
Αν άλλαζα δε θα ήμουν πια εγώ
και δεν θα αναγνώριζα τον εαυτό μου πια
γιατί εκτός από το καλό που έχει μέσα του
ο άνθρωπος  ζει και ανασαίνει και με τα λάθη του.
Αν μου πάρουν τα λάθη μου
δε θα με κάνουν τέλεια,
με την εξαφάνιση των ελαττωμάτων μου
θα με κάνουν να μοιάζω με τα
κέρινα ομοιώματα -
θα κρατήσω την μορφή μου
αλλά θα χάσω όλα τα άλλα ,
θα είμαι σαν ένα  άδειο κέλυφος .
Επανειλημμένα κάνω  τα ίδια λάθη
και δεν μπορώ να αλλάξω
γιατί αν άλλαζα
θα άλλαζα όλα αυτά που μου  χάρισαν τα λάθη μου
και δεν θα ήξερα όλα αυτά που ξέρω τώρα,
γιατί μόνο με αυτά μαθαίνει κανείς
πώς να ζει με τον εαυτό του.
 Οι  άγιοι υπάρχουν μόνο στις εικόνες
όπου δε θα βρείτε το πρόσωπό μου…

Σάνια Βόινοβιτς 2012.


уторак, 2. октобар 2012.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΛΑΦΑΤΟΥ


Γιατι να φευγουν της νιοτης τα χρονια , γιατι τα νιατα γοργα να κυλουν?
και να μην ειναι και αυτα χελιδονια που ταξιδευουν και παλι γυρνουν?
γιατι να φευγουν της νιοτης τα χρονια και να μην ειμαστε παντα παιδια? 
γιατι να φευγουν της νιοτης τα χρονια κι αναμνισεις να ζουν στην καρδια?
καποτε θα γερασουμε θα ασπρισουν τα μαλια μας, 
παπουδες σαν γενουμε με τα βαρια γυαλια θα νοσταλγουμε με καιρο τα χρονια τα παλια,
και τις ιδεες που ειχαμε σαν ειμαστε παιδια!!!
14 /3/ 1987
ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΛΑΦΑΤΑΣ

петак, 14. септембар 2012.

MOJ PRAH U MEDITERAN BACI

MOJ PRAH U MEDITERAN BACI

MOJ PRAH U MEDITERAN BACI

MOJ PRAH U MEDITERAN BACI

ΕΙΜΑΣΤΕ

                   
                                      ΕΙΜΑΣΤΕ

Είμαστε νεκροί και γυμνοί
και το μόνο που καλύπτει
τη γύμνια μας 
είναι το ύφασμα του Χρόνου
το πουκάμισο του Παρελθόντος
Είμαστε απόγονοι
των ξεχασμένων
και υπάρχουμε μόνο στις αναμνήσεις
Είμαστε στο τέλος
ενός κόσμου
που δεν ανασαίνει πια
με τις ανάσες μα
ούτε βηματίζει πια
με τα δικά μας τα βήματα
Είμαστε σκιές 
που δεν έχουν σώματα πια
που δεν έχουν ονόματα πια
Είμαστε νεκροί και γυμνοί
Εμείς που κάποτε
ζούσαμε στα λόγια 
μιας γλώσσας που ήταν ζωντανή 
Εμείς που κάποτε
ζούσαμε παντού
που ήρθαμε από μακριά
να αφήσουμε τα ίχνη 
και τώρα 
από εμάς δεν έμεινε 
τίποτα πια

Σάνια Βόινοβιτς 

9/2012

четвртак, 30. август 2012.

PREVOD PESME NASLEĐE DESPINE KONTAKSI

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ   ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΝΤΑΞΗ -'' Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ''- ΣΤΑ ΣΕΡΒΙΚΑ

('' Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ'')

НАСЛЕЂЕ

Пољубац баке.
Мајчина дика.
Јунаштво оца.
Дедино тапшање по рамену.

Тела свих њих
У детета изгледу.

Осмех за будућност.
Суза радосница.
Бајрак надања.
Копље одлучивања.

Парада у част сећања
на све оне прошле.
Кораци данашњи
срце некадашње.
Иста одела
кроз ход времена.
Лекарства народна
за суочавање са боловима
донесених одлукама.

Дика бакина.
Пољубац мајке.
Јунаштво очево
сусреће болну чежњу дедину.
Чак и далеко од домовине
очи виде
предака обрис.

Деспина Контакси

превод - Сања Војновић

субота, 3. март 2012.

JEDAN ATINSKI TRENUTAK



 
    Toliko je toga što se može čuti u pozadini dešavanja na ulicama jednoga grada. Najmilozvučniji tonovi su oni svakodnevni : koraci ljudi,njihova dovikivanja pored kioska gde su zastali kako bi kupili cigarete i očima pregledali naslove dnevnih novina okačenih o tendu kioska. Lavež pasa se svojim reskim i isprekidanim tonovima meša u glasove ljudi i boji ih svojim notama gladi,straha i nasilja. Ko god želi da sazna nešto o nekom od gradova čijim ulicama hoda,mora prvo naučiti da sluša ritam tih ulica koji je u apsolutnom skladu sa životima njihovih žitelja.




Sanja Vojnović 3.mart 2012.

петак, 24. фебруар 2012.

ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΗ ΜΑΝΑ;


ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΗ ΜΑΝΑ;

Στην περίπτωσή μου – όπως και στην περίπτωση του καθενός πιστεύω – δεν υπάρχει μόνο μία μοναδική μάνα, αλλά περισσότερες και κάθε μία είναι και μοναδική.

Η Πρώτη Μάνα που γνώρισα ήταν η Μάνα που με γέννησε και μου έδωσε τη μητρική  γλώσσα , την πρώτη απ΄ όλες που θα τις ακούσω μετά .
Η Δεύτερη Μάνα μου ήταν το έδαφος που γεννήθηκα. Ένα έδαφος μελαγχολικό με τη δική του γλώσσα που έπρεπε να αποκτήσω .
Η Τρίτη Μάνα μου είναι η Ελλάδα που μου και αυτή- με τη σειρά της- έδωσε τη μητρική γλώσσα και με έκανε ένα κρίκο στην αλυσίδα που διαρκεί από τότε που πίστευαν στους δώδεκα θεούς.

Η Πρώτη μου Μάνα πέθανε.
Η Δεύτερη μου Μάνα – εξαντλημένη από τον αποκλεισμό ,από τον πόλεμο – αργοπεθαίνει.
Η Τρίτη μου Μάνα κινδυνεύει – την σκοτώνουν.
            Η Μάνα που με γέννησε πέθανε χωρίς να μπορώ να τη βοηθήσω. Η Δεύτερη δεν ξεπροβάλλει την αντίσταση και τα παιδιά της λες και κοιμούνται , αλλά η Ελλάς  η Τρίτη Μάνα – η μεγαλύτερη από τις τρεις – σηκώνει τη φωνή της μαζί με τα παιδιά της και έγινε η Μάνα Κίνδυνος για την κόρη της – για την Ευρώπη.
Η Ευρώπη η κόρη της Ελλάδας σηκώνει το χέρι της πάνω στη Μάνα. Η Ευρώπη που γεννήθηκε πρώτη στις ράχες του Δία μεταμορφωμένου σε ταύρο, ξέχασε την καταγωγή της και μαζί με τα τέκνα τις – που τα γέννησε μακριά από της Μεσογειακές ακτές – απλώνει το χέρι της στη Μάνα . Κληρονόμησε τόσα από την Ελλάδα ,αλλά δε θέλει  να τα θυμάται . Το μόνο που θυμάται αυτή άκαρδη και αχάριστη κόρη είναι ότι το σπίτι της Μάνας της Ελλάδας θα πρέπει να μοιραστεί   μεταξύ των παιδιών της Ευρώπης.
Αλλά όσο ζει η Μάνα τα παιδία της κόρης της δεν μπορούν να πάρουν τα υπάρχοντά της , οπότε η Ευρώπη σκέφτηκε να πιέσει την Ελλάδα – την Μάνα της – να της τα χαρίσει και μετά αυτή θα τα μοιράσει ανάμεσα στα πιο αγαπημένα της τέκνα-κράτη τα οποία ήδη εδώ και καιρό ονειρεύονται το τι θα πάρουν από το σπίτι της Ελλάδας. Ακούγεται ότι κάποια από αυτά με πολύ θράσος έχουν ήδη φτιάξει ολόκληρες λίστες με τα αντικείμενα-και όχι μόνο – που θέλουν να αποκτήσουν που βρίσκονται στο παλιό σπίτι που ακόμα βαστάνε τα γερά Νότια θεμέλια του.
Αν η Μάνα δε δεχτεί να τα χαρίσει όλα, η πλούσια και ισχυρή κόρη της- η Ευρώπη - θα την φτάσει στο τέλος της. Θα την φτάσει στο τέλος, θα θανατώσει και τα παιδία της Ελλάδας τα οποία η Ευρώπη δεν αναγνωρίζει ως αδέλφια. Οι νόμοι που την κυβερνάνε δεν της επιτρέπουν αυθόρμητη αγάπη, παρά μόνο λογική αγάπη που της φέρνει τα κέρδη. Η κόρη που έχει μάθει να βαδίζει μόνο πλάι με το συμφέρον δεν καταλαβαίνει ότι η Μάνα αγαπάει όλα τα τέκνα της.

Ποιος θέλει να σκοτώσει τη Μάνα…; Ποιος..;

Η Τρίτη μου Μάνα – η Ελλάδα – είχε στην κούνια της την Ευρώπη, της χάρισε την Παιδαγωγία, τα Μαθηματικά, την Αστρονομία , την Δημοκρατία για να κάνει παρέα μαζί τους…αλλά ύστερα από τους αιώνες μέσα από τους οποίους τρεφότανε την κόρη της , την Ευρώπη με τα καλά που της πρόσφερε , η κόρη μεγάλωσε ,παντρεύτηκε καλά – για τον Τραπεζίτη – έγινε ερωμένη της Απληστίας και προσπάθησε να κλωνοποιήσει την Ψυχή…το έκτρωμα που  το δημιούργησε  το ονόμασε  ‘’ ευρώ ‘’  και του έδωσε το προνόμιο να γίνει μοναδική αξία, ένα μέτρο για τα πάντα! Έτσι, με ένα έκτρωμα η Ευρώπη συγκρίνει και ζυγίζει ότι βλέπει και ότι μπορεί να βάλει στο χέρι της. Έτσι, ένα έκτρωμα μας δίνει την αξία, και μας την αναιρεί ,μας δίνει την ψευδοελευθερία  ή  μας αναιρεί το δικαίωμα να είμαστε ελεύθεροι   όπως το θέλουμε εμείς οι ίδιοι. Το έκτρωμα έγινε μονάδα αξιολόγησης .

Τώρα η Ευρώπη –η πλούσια κόρη ,καλοπαντρεμένη, που είχε υποδουλώσει
πολλά από τα παιδιά Άγνωστων Θεών -που δεν ανήκουν στην Εκκλησία του ευρώ  οπότε δεν έχουν καν ονομασία – γύρισε στην κούνια της  αποφασισμένη να πάρει από τη Μάνα τα πάντα και να την τιμωρήσει αν  αντισταθεί.
  Η Μάνα Ελλάδα έχει κοντά της τα παιδιά που ακόμα ζούνε εκεί που γεννήθηκε η ίδια, τα παιδιά που ακόμα κατοικούν τα νησιά της, τα εδάφη της και ζούνε ανάμεσα στα είκοσι τέσσερα γράμματα του αλφάβητού της , όπως το κάνω και εγώ από τότε που έμαθα να τα χρησιμοποιώ.

Ποιος θέλει να σκοτώσει τη Μάνα; Η Αχάριστη Κόρη που ξέχασε τα αδέλφια της , που περιφρόνησε τη Μάνα της και αγάπησε τόσο πολύ το Χρήμα , που πάρα πέρα από το συμφέρων δε βλέπει τίποτα και ποδοπατάει τα πάντα.

                                        Σάνια Βόινοβιτς 24/02/2012
 

среда, 1. фебруар 2012.

MALA PALMA I SNEG.Ο ΜΙΚΡΟΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ.

  Mala palma i pahuljice na njoj.Lepota sredozemlja je u ovoj slici palme koja 
mase svojim vecito zelenim granama,svojim uskim,dugackim liscem podsecajuci 
na more,a pahuljice donesene iz Sibira kite njeno zelenilo svojom iznenadnom,
neocekivanom pojavom.


  Mala palma i pahuljice slave Atinu svojim kratkotrajnim uporednim postojanjima
koje niko nije ocekivao da sretne bas tu i bas sada.


Ο ΜΙΚΡΟΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
MALA PALMA U ATINI
Sanja Vojnovic 1.02.2012.

петак, 27. јануар 2012.

ROPSTVO .Η ΣΚΛΑΒΙΑ.

Η ΣΚΛΑΒΙΑ - η μοίρα του μηδέν

Δεν χρειάζεται να μας σκοτώνουν,ούτε να μας σημαδέψουν με κάποιο από τα όπλα τους.
Είναι οπλισμένοι με το χρήμα.
Έχουν τράπεζες.

Εμείς παίζουμε το ρόλο του λογαριασμού που σύντομα θα ακυρωθεί.
Είμαστε αυτά τα μηδενικά πίσω από κάτι άλλα νούμερα που οι μαθηματικοί 
αναγνωρίζουν ως φυσικούς αριθμούς.
Που και που μας αφήνουν να νομίζουμε ότι ξεφύγαμε από τη μοίρα που μας
προσδιόρισαν κάνοντας υποσχέσεις σχετικά με το Παράδεισο που μας περιμένει αν
ακολουθήσουμε τις οδηγίες τους.
Όταν μας χτυπάνε το κάνουν με την αγάπη.
Όταν μας βάζουν τις αλυσίδες το κάνουν για το καλό μας.
Γιατί θέλουν να μας μάθουν την πειθαρχεία.
Γιατί ένα μηδενικό πρέπει να ξέρει τη θέση του στην γενική κατάταξη των πραγμάτων.
Το μηδέν ακολουθεί.Ακολουθεί σιωπηλά.


  

Και αν τολμήσει κανείς να αρνηθεί την αγάπη τους,την γενναιοδωρία τους,
τότε θα εφαρμοστεί ο Νόμος.Ο Νόμος είναι πάντα με το  μέρος τους.
Τότε θα χρησιμοποιήσουν και τα όπλα.Νόμιμα.

Ανυπότακτους  λογαριασμούς  ακυρώνουν  με τη σφαίρα.Για παράδειγμα.
Σαν μήνυμα προς όλα τα μηδενικά που σκέφτονται να προχωρήσουν προς τη θέση του
πρώτου αριθμού. 

Πού χάθηκε το πρόσωπο του Ανθρώπου;Χάθηκε μέσα στο μηδέν ή ακόμα κράτησε τα χαρακτηριστικά  του; 

Όταν βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη βλέπω ένα άτομο,ή ένα αριθμό;

Για να μη με στρογγυλοποιήσουν λες και είμαι νούμερο και μετά υποβαθμίσουν για να μου ¨δώσουν την αξία " λες και είμαι νόμισμα προς συναλλαγή ,θα αρχίζω να σκέφτομαι.

Η σκέψη είναι αρχή που στη συνέχεια γίνεται άρνηση.
Ακολουθεί η ελευθερία .Αναπόφευκτα.







ROPSTVO- sudbina nule

Nije potrebno da nas ubijaju,niti da nas nisane svojim oruzjem.
Naoruzani su novcem.
Imaju banke.

Mi igramo ulogu racuna koji se uskoro biti ponisten.
Mi smo one nule iza nekih drugih brojeva koje matematicari prepoznaju kao prirodne brojeve.
Tu i tamo nam dopuste da pomislimo kako smo pobegli od sudbine koju nam odredili obecavajuci
nam Raj koji nas ceka ako sledimo njihova uputstva.
Kada nas tuku to cine s ljubavlju.
Kada nam stavljaju lance to je za nase dobro.
Jer,zele da nas nauce disciplini.
Jer,jedna nula mora da zna svoje mesto u opstem poredku stvari.
Nula sledi.Sledi cuteci.

A ako se neko usudi da odbije njihovu ljubav i njihovu velikodusnost,
tada ce biti primenjen Zakon.Zakon je uvek na njihovoj strani.
I tada ce upotrebiti i oruzje.Zakonski.

Neposlusne racune ponistavaju metkom.Za primer.
To je poruka drugim nulama koje razmisljaju da se probiju prema mestu prvog broja.

Gde se izgubilo lice coveka?Pretopio se u nulu,ili je zadrzao svoje crte?
Kada se pogledam u ogledalu,vidim li osobu,ili jedan broj?

Da me ne bi zaokruzili kao da sam broj,a potom i potcenili kako bi mi "dali vrednost" kao da
sam novcanica namenjena razmeni,pocecu da mislim.

Misao je pocetak koji u nastavku postaje neprihvatanje.
Zatim neizbezno dolazi sloboda.





субота, 21. јануар 2012.

ΤΟ ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ - ΤΣΑΤΣΑΡΗ

    Ο άνθρωπος δε χρειάζεται να είναι Φιόντορ Μιχάιλοβιτς για να γράψει ένα βιβλίο καλά - αρκεί να είναι ειλικρινής. Δε χρειάζεται ούτε να αποκαλύψει ''μεγάλες αλήθειες'' γράφοντας - φτάνει να δείξει τον αληθινό του ενδιαφέρον για τη ζωή των άλλων.
   Στο "μπακάλικο" της Άννας κάθονται οι πρωταγωνιστές μιας ιστορίας που ξετυλίγεται διαδοχικά με της αναμνήσεις καθενός απ΄αυτούς με το ρυθμό της οδού Κυδωνιών. Σε  μικρή σκηνή του μπακάλικου εμφανίζονται πρόσωπα που μας με κάθε τους λέξη - απλή και θερμή- φέρνουν κοντά αυτά που ζήσανε,αυτά που είδανε,αυτά που δοκίμασαν και αυτά από τα οποία έχουν δοκιμαστεί σκληρά..
   Με απλότητα,λοιπόν,και ειλικρίνεια οι "κάτοικοι" του μπακάλικου - που ταυτόχρονα αποτελούν τον " κορμό" των αναμνήσεων της Άννας Αντωνιάδη- Τσάτσαρη - μας εξιστορούν  τα δικά τους βιώματα, τις δικές τους εμπειρίες από τα χρόνια του διωγμού μέχρι τη σημερινή εποχή περιγράφοντας τη ζωή τους που ξεκίνησε στη Μικρά Ασία και βρήκε τη συνέχειά του στην Ελευσίνα,στις γειτονιές της σημερινής Ελλάδας.
    
    Διαβάζοντας το " Ένα μπακάλικο γεμάτο αναμνήσεις" αναγνώστης έχει την εντύπωση ότι βλέπει ένα οικογενειακό άλμπουμ με φωτογραφίες - το βιβλίο περιέχει ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό που μας ταξιδεύει στη  Σμύρνη πρι το 1922 και μας  ξεναγεί στις προσωπικές στιγμές της ίδιας συγγραφέα.Βλέπουμε το μπακάλικο και τα ράφια του,βλέπουμε τον παππού της Άννας που μας κοιτάζει κατάματα κάτω από ένα δέντρο που φύτρωσε όπως και αυτός εκεί κάπου στην "Πατρίδα"...πριν το πάρει ο άνεμος του διωγμού και τον φέρει στην  Ελλάδα μαζί με τις αναμνήσεις του ως μοναδικές αποσκευές που θα πάρει μαζί του.


Σάνια Βόινοβιτς 21/01/2012.