NAOŠTRI ZUBE ZA BUDUĆNOST

Naoštri zube za budućnost
- trebaće ti.
Ili će ona tebe slomiti
ili ćeš joj pregristi grkljan
jer takva kakvom se javlj
iz dubine budućih dana
ne sluti na dobro.

Naoštri zube i budi spreman
jer ona dolazi krupnim koracima
po tebe i mene
kako bi ispunila proročanstvo
vladara
crkava
sekti
političara
berzi
političara
i ostalih trgovaca

Naoštri zube i na vreme
ih zari u vrat toj iluziji
kako bi imao vremena
da sazidaš sopstveno carstvo
pa makar ono bilo
oivičeno tek hlebom i vodom
a zaštićeno samo pesmom.

Kad se oslobodiš svojim zubima
te nametnute krvopije
napirlitanog lica
doći će tvoje vreme Čoveče
i znaćeš da ti 
osim
hleba i  vode kao granica
i pesme kao čuvara
ništa više nije potrebno.

Sanja Vojnović
23.08.2015.

Ko su ti ljudi...?

Srećni su samo kada im među prstima šuškaju novčanice,inače niti pričaju,niti se smeju,a sve oko sebe posmatraju ispod oka i sa lica im ne silazi namrštenost,zloba,pakost i ljubomora;sve im smeta,svako bezazleno pitanje koje im uputite za njih je gotovo uvreda jer ne donosi nikakvu korist,jer sve što ne doprinosi punjenju kase je gubljenje vremena,skoro pa zločin.Čak odbijaju da se nasmeju i detetu u kolicima koje onako malo,poigravajuci se kakvom igračkicom naivno šalje svima svoj osmeh,pa i njima;njima je i to dete gubljenje vremena koje ''košta''.Čim utihne ''predivan'' zvuk slivanja novca u njihov džep,postaju prema vama gori od onih za koje biste se zakunuli da vas mrze- jer vi ste njima glavni krivac za ''sve''..jer,vi im ne donosite novčanu dobit,pa prema tome ste beskorisni.
Ko su ti ljudi?To su oni koji vladaju ,koji ''vedre i oblače'' u životima ljudi kome svakog trenutka mogu oteti hleb iz ruku.Ljudi kojima vi to niste.Kojima ste podređeni za jednu platu....

Žalosno i bedno.

11.08.2015

SVETLO SE GASI

SVETLO SE GASI.
DRŽITE SE DOBRO.
JER NEGDE NA KRAJU OVOG USKOG I SVE MRAČNIJEG TUNELA
MOŽETE SRESTI SAMOGA SEBE.
I MOŽDA VAM SE NEĆE DOPASTI.
SVETLO SE GASI.
STISNITE PESNICE.
JER TAMO NA SAMOM IZLAZU
KOJI JE TEK MALA RUPA PRETVORENA
U KLJUČAONICU
MOŽETETE OTKRITI KAKO VAM TREBA KLJUČ
I MOŽDA GA NEĆETE NAĆI.
SVETLO SE GASI.
PRETRAŽITE DŽEPOVE SNOVA.
JER SAMO ŠTO SE BUDETE PROVUKLI
KROZ ONO ŠTO JE OD VAS OSTALO
MOŽETE OTKRITI KAKO STE OPLJAČKANI
I SIGURNO VAM SE NEĆE DOPASTI.
DRŽITE DOBRO SVOJE SNOVE
ZA MESTO BEZ SVETLA.
TO JE JEDINO ŠTO ĆETE VIDETI
ONDA KADA SE SVE UGASI
NA KORAK OD NESTANKA
O KOME NAS NIKO NIJE OBAVESTIO.

ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ( από τη συλλογή '' Αν ποτέ χρειαστεί να ξέρεις το όνομά μου'')

Κάθομαι στη νοικιασμένη γκαρσονιέρα
πάνω στην νοικιασμένη καρέκλα.
Ο Ήλιος παίζει ένα παράξενο παιχνίδι μαζί μας
εμφανίζεται σε δώσεις.
Τα χέρια μου ψάχνουν κάτι να πιάσουν.
Το μόνο που αισθάνομαι είναι ο αέρας
πως προσπερνά από τα δάχτυλά μου.

Δεν κρατάω τίποτα.Εσύ,τι κρατάς;

Χτες περιφερόμασταν στη θάλασσα.
Από το πέλαγος ερχόταν η μοναξιά
και έφερε μαζί της έναν καίνουριο ήχο
έναν παλιό γνώριμο.
Ήταν ο χτύπος της καρδιάς
που έχει κρυφτεί
για να αποφύγει τα ποιήματα
που την θέλουν αθάνατη,
ενώ αυτή αιμορργεί σιωπηλά.

Η καρδιά αυτή,μακρινή έχει κουραστεί.
Την κούρασαν τα φθηνά στιχάκια,
την κούρασαν τα λόγια,
την κούρασαν οι εορταστικές υποσχέσεις.

Εχτές την άκουσα....ήταν το μοναδικό πράγμα
που δεν ήταν νοικιασμένο,σκλαβωμένο...
Αλλά αυτή κρύβεται...
Άμα βρω το καταφύγιό της 
θα της χτυπίσω την πόρτα.

Σάνια Βόινοβιτς ( '' Αν ποτέ χρειαστεί να ξέρεις το όνομά μου'')

''ΑΝ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ'

''ΑΝ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ''
(η μικρή συλλογή ποιημάτων σκορπισμένων στα διάφορα τέτραδια,γραμμένη στα ελληνικά και στα σέρβικα 2014.)

DOBRA PESMA ZA LOSA VREMENA...

DOBRA PESMA MOZE POMOCI U LOSIM VREMENIMA...
MOZE SPASTI COVEKA.
KO TO NE ZNA,
 ILI NIKAD NIJE BIO U GOVNIMA,
ILI NAPROSTO NIJE COVEK...


(odlomak iz moje nove pesme Dobra pesma za losa vremena...)

ZABRANITE MI SRCE

Προσθήκη λεζάντας

ZABRANITE MI SRCE.
BICE MI LAKSE.
TADA CU KONACNO BITI KOD KUCE.
BICU NA SVOME.
PAJACI CE OSTATI PO STRANI.
MOJE SRCE JE VEC ODAVNO NEZAKONITO.
SVE ONO STO U SEBI NOSI
NE MOZE SLUZITI OVAKVOM SVETU PROMASENOM I JADNOM
GLADNOM UVEK ISTIH MRZNJI I PUNOM UVEK ISTIH UGLEDNIH LICNOSTI
SA PROMAJOM U MOZGU.

NE MICEMO SE..

NE MICEMO SE
NE DISEMO.
NE POSTOJIMO VISE.
SAMO TRAJEMO VEZANI
BESPOTREBNIM
SKUPO PLACENIM
STVARIMA...
U OVOM VREMENU KADA SESVE PLACA.SVE CAK I SMRT.
NIKADA NIJE BILO TEZE ODLUCITI SE
IZMEDJUOGOLJENOG ZIVOTA BEZ BUDUCNOSTI
I SMRTI KOJA OGOLJAVA SVE ONO STO
ZA NAMA OSTAJE...

SANJA.VOJNOVIC

FOTOGRAFIJA:TATJANA VOJNOVIC

Praznina...

Ponekad ti ljudi napune srce svojom prazninom.

I onda umres.

Tako reci dobrovoljno.

Sanja Vojnovic

12.02.2012.

POLA NOVOGODIŠNJE ČAŠE PIVA

Odoh ja....Juče sam popila pola piva čekajući Novu godinu.Malo li je na ovu krizu?!Pitam se ko su ljudi koji su se juče iživljavali prežderavanjem?...Možda su,zapravo!,štedeli mesecima,otkidajući svakodnevno od usta da bi mogli da se pokažu u ''novogodišnjem izdanju'' dok je stvarnost surovija od njihovih fotkica na društvenim mrežama...?Videh i poznatog fudbalera,našeg!,ima bazen u kući jer ''neće da deci ništa fali'',misli na svoju decu,sirotinju ko je.e!! ,sirotinjska deca će postati isto što i njihovi roditelji nekvalifikovana radna snaga u fabričkim pogonima njegove dece,ili će im skidati kožu s leđa viskokvalifikovani lekari,privatni učitelji i ini u kakve će izrasti njegova deca,ili se slučajno zahvaljujući sticajem okolnosti premetnuti neki od današnjih siromašnih klinaca i koji će,to je već pravilo!,posle naplatiti sirotnji kamatu za sve ono što pre toga nije imao?


Toliko od mene!Srećna Nova godina....mislim,stvarno....odoh...

DAN REPUBLIKE I KRLEŽINI ''DOBROTVORI''

Danas bi se slavilo.Ne znam koliko je savršena ili nesavršena ona ,moja prošla domovina bila,ali barem nisam čitala naslove tipa '' Soraja je glodar'',niti sam bila bombardovana nabotoksiranim razmišljanjima kvazizvezde i kvazi-instant-intelektulake Karleuše...Doduše,bilo je mnogo onih koji su bili povlašćeni,ali bilo je ipak zakona i reda.Mogu danas da prekrajaju istoriju,da slave kralja koji je zbrisao u London odnoseći tone narodnog zlata i iz slobodne zavetrine pretio Titu i komunistima i huškao neuravnotežene nacionaliste da progone sopstveni narod u ime kralja&co.,ali da su gazde itekako dobile ''po tamburi'' -jesu,da je ipak narod imao u svojim rukama svoju sudbinu - jeste.Možda ne uvek onoliko koliko bi trebalo,ali ni izbliza nije bilo ovakvog fizičkog i duhovnog iživljavanja nad običnim ljudima koji nisu stigl,ili mogli  da postanu lekari,inženjeri,intelektualci raznih profila.U Jugi je i čistačica imala vikend,kupovala redovno cipele,išla kod frizera i niko nije radio ''zato da bi radio'' i ''zato što se mora raditi'',već su ljudi radili za stvarnu,opipljivu platu...!!!
Da je ostalo one tvorevine možda danas ne bi bilo potrebe da se raspemo kao što smo se rasuli...
Da je ostalo imalo svesti i klasne rasvešćenosti koju nam je ponudila Jugoslavija,možda bi danas mogli da govorimo o tome kako ćemo svinje poslati tamo gde im je i mesto,ali ovako....

Na današnji dan 29.XI su na oslobođenoj teritoriji osnovali Jugoslaviju,danas na isti taj dan
mi moramo da progutamo sve ono što nije za gutanje i budemo sretni ako se zaposlimo u nekoj prodavnici za 12.000 dinara u kojoj će nam 'bati mater prvo gazda,a onda i mušterije,moramo da budemo sretni ako uopšte jedemo.Ako na hleb još nešto i namažemo -e,onda je bal!Ona tetkica-čistačica iz predhodnog pasusa,da kojim slučaj ''doluta'' u ovaj pasus,na mestu bi umrla.Od infarkta.
U današnje vreme imati za frizera,grejanje i tome slično znači biti privilegovan,znači biti deo one elite koja se iskristalisala posle raspada Jugoslavije i koja neverovatno liči na Krležinu dobrotvorku barunicu Kasteli!

Na današnji dan smo 1943. pokazali srednji prst eliti koja je do tada jela zlatnim kašikama,dok su svi ostali jeli govna -da li je potrebno reći - običnim kašikama zarađujući za ista u šivaonama po podrumima,u fabrikama gde nisu smeli ni na bolovanje,niti su smeli da sanjaju o povišici bedne plate...danas,na isti taj dan,vratili smo se unazad,pre 1943. i moramo biti srećni ako radimo,sitnice kao što su uredna isplata zarađenog,penziono i zdravstveno osiguranje nisu vredne spominjanja..

Danas je 29.XI 2014. ,ali je gore nego one ratne 1943. jer tada su ljudi imali viziju neke bolje sutrašnjice,dok danas imaju viziju rada za 12.000 dinara mesečno,pa dokle u mesecu s tim parama doguraju.Naravno,prva stanica u toj trci za preživljavanje su dobronamerni saveti dobročiniteljke tipa Krležinih Glembaja&barunica&klerofašista koji su se obogatili krađama,prevarama i ubistvima,da bi posle se posle pojavljivali na freskama,po zidovima,a onda,putujući kroz vreme i dogurali do autorskih emisija,pop ikona,dizajnera svemogućih kuraca-palaca '' za na se, u se i pod se''...sledeća stanica je osećaj krivice koje će vam današnji Glembajevi usaditi,jerbo ste nezahvalni ako ne prihvatite pravilo igre i ne upišate se od sreće ako vas zaposli lokalni hohštapler u svom butiku kojem ćete,kad nema posla da se razumemo!!,osim prodaje kineskih kreacija prati automobil,mutiti kolače,dovoditi dete iz škole jer mu je lepša polovina ''strašno umorna'',a na kraju ćete ga i ispušiti,ali dok ne dođete do ''filtera'' čeka vas dug put sagorevanja i paljenja dostojastva,ljudskosti i svega ostalog čega ćete morati da se odreknete za koru hleba..Na kraju te balade,jer o baladi se radi-ljudskoj baladi-ćete stići i pod točkove barunice Kasteli.Tačno na vreme kad ona žuri svojim kočijama,u turističku agenciju da uplati letovanje na nekoj od mediteranskih destinacija.Naravno,na kraju će se barunica izvući jer vi niste bili nikakav radnik,niti uopšte čovek,već parazit i na kraju će vam napakovati i pijanstvo!

Ajde,šta piljite sad u moj članak?! Svi vi,moji nekadašnji zemljaci sa prostora SFRJ,nemojte se zaustavljati,nego trk,pa pravo u onaj goreopisani butik!Mora se raditi!Šta vi mislite!Eno,samohrana majka radi za 12.000 dinara,stanarinu plaća 7.000dinara,struju 2.000,vodu 900dinara,pa radi i ne žali se!!Šta vi tu sebi zamišljate,a?!

A ja odoh da vidim da li su mi legel pare...čekam nekih 35.000dinara.To mi je deo plate,radim u Opštini.Ostatak su dnevnice za učestvovanje po raznoraznim komisijama.Mislite da se meni sviđa ovo što radim?!Ali moram,mora se nešto raditi!!

I kao što je odvjetnik barunice Kasteli primetio: ...'' na kraju krajeva od nečega se mora umrjeti'',ili drugim rečima -daj,odjebite više,dobro vam je i pod kopitama naših skupih,rasnih konja!!!Budite srećni da vam dajemo i tih 12.000dinara,mogli bismo mi vas uopšte i da ne plaćamo,ali dobri smo ljudi!!''

Sanja Vojnović
29.XI 2014.

PS.SREĆAN VAM PRAZNIK I SREĆNO BUĐENJE.VALJDA ĆE VAMA I MENI JEDNOM DOSADITI SAVREMENI GLEMBAJEVI,PA ĆEMO IH ZAJEDNO SA TIM KOČIJAMA,SA CELOM NJIHOVOM SVITOM U NEKU PROVALIJU!!!

............τίποτα και τέλος

Περνάει ο χρόνος....χαμένες οι μέρες,χαμένες οι ώρες - όπως πάντα.Δεν έκανα τίποτα και φέτος.Τα δευτερόλεπτα χωρίς κανένα νόημα.Αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί που ''κάνουν κάτι''; Ριζωμένη στο τίποτα βρίσκομαι στο πουθενά.Μπροστά μου απέραντο ,αφιλόξενο κενό..

Προσπάθησα να βρω ένα παράθυρο,μία πόρτα,αλλά δεν είναι αυτά για μένα.Έψαξα για καμιά τρύπα,αλλά όλες είναι κατειλημμένες.Μεταναστεύω στα υπόγεια της συνείδησης για να βρω κάτι που μοιάζει με ύπαρξη.

Το τίποτα είναι αυτό που μπορώ να πιάσω,αυτό είναι το μοναδικό που κρατάω στα χέρια μου και στο τέλος το μοναδικό που αληθεύει.

.....τίποτα και τέλος.

Σ.Βόινοβιτς 11/2014.

Zlatne Makaze i njegova tuga...

Zlatne Makaze su zapravo covek,

tip koji prepravlja odecu i drzi istoimenu krojacku radionicu.

On je ''ekspres-krojac'',on je Arapin zarobljen kraj sivace masine.

Svi misle da mu dobro ide,ali on zna pravu i jedinu istinu - on tavori

udevajuci konce,namotavajuci spulnice....

On tavori tacno dvanaest godina u ulici preko puta pozorista

u kome Vladimiros igra pecinskog coveka.

On tavori jer je samo prema spoljasnjosti i poreskoj prijavi krojac.

On nije krojac.

To znaju svi.

I Egipcanka bivsa trbusna plesacica koja sada prodaje koznu garderobu...

I Vladimiros iz pozorista bi to znao da nije toliki snob...

On nije krojac ,vec bubnjar.

Bubnja,udara o tam-tamove , u tuberlekije i pusi cigarilose

kada nema musterija....

Uzdise dok menja zibzare babama koje kod njega ulaze kako bi

prepravile suknje koje ce nositi na probama crkvenog hora.

Dvostruko uzdise kada dodje Dijana sa kanala jedan i 

zaboravi da plati prepravku haljina.

Zlatne Makaze

odbija da bude krojac,sivac i da ga svako zajebava

za pet eura koliko dobija za skracivanje nogavice.

I zato Zlatne makaze i trbusna plesacica

kuju plan...

Bice to njen povratak na scenu i on ce u tome

odbubnjati svoju ulogu....ulozice novac koga nemaju previse

i ritam svojih srca koja udaraju u arapskom ritmu

zbog koga nikada nisu mogli da udisu atinski vazduh

i radovali se svakom pesku donetom vetrom iz Afrike

koje su samo atinske domacice psovale jer su morale

da ciste zaluzine.

Ali,sta su one znale o njihovim africkim plucima?

Sta su one mogle znati o Zlatnim Makazama 

i njegovj tugi?

Prolaze nedelje i Zlatne Makaze

hvata groznica gora nego ona zlatna koja je hvatala kravare u Americi.

Egipcanka je naredila da joj se sasije 12 kostima sa sve zlatnim koncem 

jer bitno je da se presijava na sceni...

Svakog dana prave probe u njegovoj radionici.

Tada ,samo tada Zlatne Makaze postaju Arapin muzicar

covek koji je otisao predaleko da bi se odrekao svojih bubnjeva.

Tada,dok udara u tuberleki,a Sami igra izvijajuci telo,Zlatne Makaze

su opusten covek koji konacno moze sam sebi 

da prizna istinu:

coveka ne odredjuje taj komad hleba

koji mu diktira posao kojim se bavi,

vec onaj hleb koji sanja

kraj prasnjave sivace masine u radionici punoj cioda

po cijem patosu se vuku konci.

Poslednji put sam videla Zlatne Makaze

dok je sedeo na stolici tupo zureci kroz izlog

u ruci mu  se pusila cigara

sa zidamu  se smejala sfinga

a tip iz radionice za stampanje bluza

mi je namignuvsi pokazao na njega i rekao:

''Γάμησε τα, jebi ga, vidis sta se desava?

Covek dodje iz piramida i ne moze da ih zaboravi...

sta njemu znaci sto ce izgubiti sve musterije?!

Bolje je izgubiti sve musterije,nego sebe...''

Uskoro je krojacka radionica zatvorena.

Zlatne Makaze je protracio sav novac

na ''umetnicku karijeru'' koju je zapoceo sa 45 godina

preko puta pozorista gde su se igrale ozbiljne predstave

koje nista nisu govorile o velikim tugama

Arapina krojaca koji je hteo da pobegne od igli 

i lanaca u obliku konca

 Preselio se  u jeftiniji lokal

odneo je sa sobom krojacku lutku i sivacu masinu,

 i svoje snove.

Covek dodje iz piramida i ne moze da ih zaboravi...

sta njemu znaci sto ce izgubiti sve musterije?!

Bolje je izgubiti sve musterije,nego sebe...''

27.01.2014

SANJA VOJNOVIC

Hristos se rodio...ali za koga?

Hristos se jos jednom ''rodio'' za stolove pune hrane,za raznorazna jela i pica koja se sepure na praznicnim stolnjacima...''rodio'' se za stomake i potpunu ravnodusnost prema blagim ocima onima koji ce i danas sedeti za stolom na kome nisu ''iznikli'' sareni tanjiri sa pecenjem...vernici punih stomaka i isprazne duse,pohvala sistemu koji ih je stvorio i koji oni zdusno podrzavaju prejedajuci se u ime Hristovog rodjenja....toliko zderanja,toliko ''lepih''zelja ''celom svetu'' u ime drvodelje koji je jeo samo onda kada se neko setio da mu nesto udeli. Okrugli ljudi,okruglih lica i okruglih stomaka slave boga bogatih u ime rodjenja siromasnog drvodelje....

Vaistinu se ''rodi''....!

praznici su jos jedna prilika da se sirotinja seti praznih stomaka,praznih
frizidera u kojima caruje vecni i nezamenjivi margarin,malo pekmeza i
tegla kiselih krastavaca koje nema ''sa cim '' da jede.....
dobrostojecima je prilika da se natove,pa da posle drze
dijete i prelistava pomodne casopise sa savetima tipa ''kako
doziveti stotu i izgledati lepo uz nove nijanse koje savetuje modna industrija''

*MARGINALAC-ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΣ*

*MARGINALAC-ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΣ*

(Ακούγοντας το ‘’Bullet In your Head’’ ..slusajuci ‘’Bullet In your Head’’..)

                                                                1.

‘’They say : - Jump! – and you say : -How high?!’’

‘’Σου λένε : - Πήδα! – και εσύ λες : - Πόσο ψηλά;!

‘’Kazu ti : - Skoci! – a ti kazes : - Koliko visoko?!’’

        

Σε λίγα λόγια αυτά το συγκρότημα ''Rage Against The Machine'' περιέγραψε την σύγχρονη πραγματικότητα. Πραγματικότητα χωρίς περιθώρια  όπου πολλοί είναι περιθωριακή. Και εγώ είμαι μία περιθωριακή χωρίς περιθώρια.

U nekoliko reci sastav ''Rage Against The Machine'' je opisao savremenu realnost.Stvarnost bey odstupnice gde su mnogi marginalci.I ja sam jedan marginalac bez odstupnice.

                                                                2.

‘’No escape from the mass mind rape,play it again Jack and than rewind the tape…’’.

‘’Δεν υπάρχει η φυγή από το μαζικό βιασμό του μυαλού, ξανά παίξε το Τζακ και ύστερα γύρισε την κασέτα στην αρχή…’’.

“Nema bega od masovnog silovanja uma,pusti to jos jednom Dzek,a zatim premotaj kasetu na pocetak…”.

Εγκλωβισμένοι στα σύγχρονα ‘’θέλω’’, στις σύγχρονες ‘’ανάγκες’’ κοιτάζουμε τον κόσμο από τις  μπάρες καταπίνοντας τα ποπ-σταρ, τον Τζάστιν Μπίμπερ, την ‘’λάμψη’’ της Hollywood,τα γρήγορα γεύματα, την εικονική αντίληψη της κατάστασης γύρω μας και ξεχνάμε ότι υπάρχει το κάτι άλλο, το κάτι διαφορετικό.Και τι είναι αυτό; Είναι αυτό για το οποίο θα σας γυρίσουν τις πλάτες τους οι ‘’φύλακες’’ του σημερινού καθωσπρεπισμού,που θα  σας το ‘’χρεώσουν’’ σαν αμαρτία, σαν λάθος και σαν φταίξιμο.Είναι αυτό που το φοβούνται πολλοί- είναι η ελευθερία να είσαι και να σκέφτεσαι χωρίς  να ζητάς την άδεια του κανενός.Θα σε μαστιγώσουν για την ελευθερία σου με την δήθεν ανώτερη συμπεριφορά  τους, με τα δήθεν ‘’πρέπει’’ που έχουν κληρονομήσει από τις βαθύτερες ανησυχίες τους και τις πιο σκοτεινές φοβίες τους.

Τίποτα δεν προσβάλει τους ‘’φύλακες’’ του ‘’καλού’’ και του ‘’ωραίου’’ όσο η ελευθερία  να είσαι όποιος καi να΄σαι, όπου και να΄σαι ό,τι και αν κάνεις.

Zarobljeni u savremena ‘’htenja’’, u savremene ‘’potrebe’’ posmatramo svet kroz resetke gutajuci pop-zvezde, Dzastina Bibera,’’sjaj’’ Holivuda,brzu hranu,virtuelnom spoznajom situacije koja nas okruzuje I zaboravljamo da postoji nesto drugo,nesto drugacije.Sta je to?To je ono zbog cega ce vam okrenuti ledja ‘’cuvari’’ savremenog dostojanstva,pno sto ce vam pripisati kao greh,gresku I krivicu.To je ono cega se mnogi plase- to je sloboda da budes I da razmisljas bez da trazis dozvolu za to od ma koga.Izbicevace te zbog nje svojom navodnom superiornijim ponasanjem, svojim navodnim ‘’tako treba’’ koje su nasledili od svojih najdubljih nemira I najmracnijih strahova.

Nista tako mnogo ne vredja ‘’cuvare’’ ‘’dobrog’’ i  ‘’lepog’’ kao sloboda da budes ko god da jesi, gde god da jesi i sta god da cinis.

 21/04/2013  Sanja Vojnovic  Σάνια Βόινοβιτς

LUDAK KAO UZVISENO BICE

Puno je ludaka koji preobrazeni u uzvisena bica drugim ljudima od zivota prave pakao.I sto je najgore od svega i sami su ubedjeni u svoju uzvisenost.I sto je njihova ludost ociglednija,to su oni ponosniji na svoje ''duhovno uporiste'' koje se nalazi u samoj klici te iste ludosti.
Poznavala sam coveka koga su duboko cenili zbog njegove nacitanosti i produhovljenosti.Ono sto je to bice zaista bilo jeste ''ludak'' prerobrazen u ''kucnog filozofa''.Kada je ludost izasla na videlo,sa sobom je povukla na svetlost dana i sve ostale mane koje su se u tom coveku krile- i zaista steta...propao covek.

SANJA VOJNOVIC

ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ..

Οι δικές μου ελευθερίες, οι δικές μου ευτυχίες και οι δικοί μου εχθροί και οι δικοί μου πόλεμοι.


5/1/2013
Σάνια Βόινοβιτς

ΤΟ ΜΗΛΟ ΜΟΥ

ΤΟ ΜΗΛΟ ΜΟΥ


Υπάρχει ένα μήλο που όσο και να το τρως δεν τελειώνει η σάρκα του.Το δαγκώνεις , κόβεις τα κομμάτια του και αυτό σε προκαλεί γιατί δεν εξαφανίζεται.Μετά από πολλές δαγκωματιές η λευκόσαρκη ουσία του καρπού -που βρέθηκε στα χέρια σου -σου γίνεται συνήθεια και νομίζεις ότι γεννήθηκες με αυτό τόσο πολύ ταιριάζει με την κάποτε άδεια σου παλάμη. Και αυτό που σε φοβίζει είναι ότι μπορείς να 

το χάσεις κάποια στιγμή , να φύγει από το χέρι σου το μήλο που δεχόταν να το τρως με τα ανθρώπινα σου δόντια που κάρφωνες σαν ατσάλι στην ψίχα του.
Αν σε ρώταγαν τι ακριβώς είναι το μήλο αυτό τι θα έλεγες;
Πώς θα το ονόμασες;
Τι θα έδινες για το καρπό που έκανε τη φωλιά στο χέρι σου και σου πρόσφερε ένα καταφύγιο πολύ μικρό να το παρατηρήσουν οι άλλοι πολύ μεγαλύτερο απ' ότι περίμενες ότι θα βρεις σε τούτο το κόσμο που έκρυβε τη στέγη του όταν αναζητούσες που να κρύψεις το κεφάλι σου;

Σάνια Βόινοβιτς

25/11/2012.

OVAJ SVET TE BOLI I BOLIŠ SAM SEBE

Bole te zubi,
ruke,
glava,
noge,
nožni palci

i kosa
od ovog sveta
koji se umorio od samog sebe.
Bole te oči,
prsti,
uši,
nozdrve
od ove bučne tišine
nerazgovetnog monologa
kojim pridavljujemo sami sebe,
ali ipak ne činiš ništa.
Samo sediš i sve to
primećuješ
čekajući na svoj red,
čekajući da konačno
prestaneš da budeš deo nečega
i postaneš sve
zaboravljajući da je ovaj svet
sa svojom tišinom
usamljenošću,
beznađem
i praznim satima
već odavno izabrao
svoje mesto u tebi
udeljujući ti
tek onoliki deo svega
koliki možeš podneti.

Sanja Vojnović

19.XI 2012.

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΕΡΧΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΕΡΧΟΝΤΑΙ

Τρώγαμε μόνο
το ψωμί και το κρεμμύδι.
Το τσάι φτιάχναμε
πάνω από τη ζέστη του κεριού.
Δεν υπήρχε ο ηλεκτρισμός
και το μόνο φως
που είχαμε τη νύχτα
ήταν το φως των άστρων
που ήταν πολύ μακριά
να τα πιάσουμε.
Είχαμε ένα ραδιόφωνο
με μπαταρίες
που μας έλεγε 
πόσοι πέθαναν
και πόσα αεροπλάνα 
είναι καθημερινά
πάνω από τα κεφάλια μας.
Υπήρχανε οι μέρες
που μας ερχόταν
η βροχή
όταν το χώμα μύρισε
τα καμμένα αδέσποτα
που τα καίνε σε ένα φούρνο
εδώ κοντά.
Υπήρχανε οι μέρες
που μας ερχόταν
η βροχή
από τα χαρτιά
με διαταγή
να ξεκινήσουμε την ''επανάσταση''
για το καλό μας
αλλιώς οι βόμβες 
δε θα σταματήσουν ποτέ.
Όταν οι μέρες αυτές
πέρασαν
καταλάβαμε ότι δεν είχαν
εξαφανιστεί
- απλά μετακόμισαν
μαζί με τα δώρα τους:
το θάνατο
την πείνα
τα κεριά
και τα ξερά κρεμμύδια
αλλού.
και πολιορκήσανε τους άλλους
και ότι κάνουν απλά
ένα γύρω του κόσμου
μέχρι να ξαναβρεθούν
και πάλι εδώ, 
ίσως σε άλλο σχήμα
αλλά το ίδιο θανατηφόρες
γιατί το φταίξιμό μας
προβάλλεται  ξανά
γιατί ακόμα
ούτε γίναμε κάποιοι άλλοι
ούτε περπατάμε με ρυθμό
του καιρού εκείνου
όταν πρωτοείδαμε
την αγάπη του μαστιγίου
και δε μάθαμε
να τη λατρεύομαι
για το καλό μας...

Σάνια Βόινοβιτς
15/11/2012