Invalidska kolica za sreću/Antiliričnost/

Invalidska kolica za sreću/Antiliričnost/

Invalidska kolica za sreću


Nabavila sam ih slučajno
išle su kao poklon uz razlupane prozore
onoga što se pesnički naziva
pogledom na svet
uzvišenim emocijama
a što se antilirika
poput mene tiče
naziva se odsustvom

O tom odsustvu vam pričam
to je sadržaj tih kolica
ja guram osakaćenu sreću
bez uzdaha u večernje sate
i bez opadanja lišća u jesen
na dva točka
i vozam je oko
sopstvene sumanutosti
opsednutosti potragom
za svim onim što je
iz mene ispalo
negde na krivini
negde pri oštrom startu


Molim bez vike
bez aplaudiranja već ionako mogu!
Nemojte mi reći da se invalidska kolica
ne uklapaju u viziju sreće!
Pardon!
Ovde se radi o namernom zaobilaženju praznine
Praznina i odsustvo
se zajedno vozaju
u tim kolicima
ja sam tek tu da proveravam točkove
i igram se uljem za podmazivanje istih

Merkate me
gledate ispod oka
Huliganka,sreću je među invalide strpala
a već vidim spremate se
da mi zatražite adresu prodavnice
onih istih razlupanih prozora
odsustva
u kojima su kupljena

Na kraju imam jedan savet
u istoj ulici se nalazi
prodavnica polovnih kolica
Idite tamo
jeftinije ćete proći
jer slomljeni snovi
ionako ne brinu o luksuznim protezama...

Sanja Vojnović ( napisano 2010.)

invalidska kolica za sreću....S.Vojnović
fotografija : T.Vojnović

Najveće zlo od svih...

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΤΪΑΝΑΣ+ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΟΙΗΜΑ...TATJANINE FOTOGRAFIJE & MOJA PESMA

ΤΟ ΚΛΟΥΒΙ - KAVEZ

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ

ΣΤΑ ''ΠΡΕΠΕΙ''

ΚΑΙ ΣΤΑ ''ΜΗ'' 

ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΝΟΗ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΩΜΟ 

ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΑΣ ΑΝΑΚΓΗΣ

ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ 

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ.

ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ

11/09/2015

ZAROBLJENI 

ONIM ŠTO MORAMO

I ONIM ŠTO NE SMEMO

OSTAVIĆEMO NAŠ POSLEDNJI 

LJUDSKI DAH

NA ODRU IDIOTSKE POTREBE

DA SE PRILAGODIMO

OVOM NEČOVEČNOM SVETU U KOME ŽIVIMO

UMESTO DA GA IZMENIMO.

SANJA VOJNOVIĆ

11.09.2015.

ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ/NE ŽELIM VREME

ΔΕ ΘΕΛΩ ΡΟΛΟΓΙΑ

ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ

ΤΙΣ ΩΡΕΣ

ΟΥΤΕ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΚΑΦΕ

ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ ΣΙΩΠΗΣ 

ΑΘΟΡΥΒΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΤΡΕΞΙΜΟ

ΚΑΙ ΑΝΕΣΗ ΤΟΥ ΜΗ-ΧΡΟΝΟΥ

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ.

ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΛΕΥΘΕΡΙΑ...

...ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΤΡΙΤΗ.

ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ
11/09/2015

NEĆU SATOVE

NE ŽELIM VREME

NI DANE

NI SATE

NI SEKUNDE.

HOĆU DA GLEDAM HORIZONT

PIJUĆI KAFU

I NUDEĆI UTOČIŠTE

JEDNOSTAVNE ĆUTNJE

NEČUJNOG POSTOJANJA

BEZ ŽURBE

I KOMFOR NE-VREMENA

SVAKOM PROLAZNIKU.

ŽELIM SLOBODU...

...BEZ IKAKVIH MERAČA.

SANJA VOJNOVIĆ
11.09.2015.

ČOVEK NIJE KER...Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΥΛΟΣ

ČOVEK NIJE KER I NE ZAHVALJUJE NA POVOCU- SANJA SLOBODU
I ILI ĆE JEDNOM UGRISTI IZ OSVETE,ILI ĆE PREKINUTI LANAC I NESTATI
U NEPREDVIDLJIVOSTI KOJU MU NUDI SLOBODA.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΥΛΟΣ  ΚΑΙ ΔΕ ΛΕΕΙ  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΥΡΙ-
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Ή ΘΑ ΔΑΓΚΩΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΔΙΚΙΘΕΙ
Ή ΘΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΣΤΑ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ 
ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

PHOTO:T.VOJNOVIC

SVETLO SE GASI

SVETLO SE GASI.
DRŽITE SE DOBRO.
JER NEGDE NA KRAJU OVOG USKOG I SVE MRAČNIJEG TUNELA
MOŽETE SRESTI SAMOGA SEBE.
I MOŽDA VAM SE NEĆE DOPASTI.
SVETLO SE GASI.
STISNITE PESNICE.
JER TAMO NA SAMOM IZLAZU
KOJI JE TEK MALA RUPA PRETVORENA
U KLJUČAONICU
MOŽETETE OTKRITI KAKO VAM TREBA KLJUČ
I MOŽDA GA NEĆETE NAĆI.
SVETLO SE GASI.
PRETRAŽITE DŽEPOVE SNOVA.
JER SAMO ŠTO SE BUDETE PROVUKLI
KROZ ONO ŠTO JE OD VAS OSTALO
MOŽETE OTKRITI KAKO STE OPLJAČKANI
I SIGURNO VAM SE NEĆE DOPASTI.
DRŽITE DOBRO SVOJE SNOVE
ZA MESTO BEZ SVETLA.
TO JE JEDINO ŠTO ĆETE VIDETI
ONDA KADA SE SVE UGASI
NA KORAK OD NESTANKA
O KOME NAS NIKO NIJE OBAVESTIO.

''AKO TI IKAD ZATREBA DA ZNAŠ MOJE IME'' -''ΑΝ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ'' (no.2)

''AKO TI IKAD ZATREBA DA ZNAŠ MOJE IME''
(mala zbirka pesama rasutih po različitim sveskama,pisanim na grčkom i srpskom 2014.

''ΑΝ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ''
(η μικρή συλλογή ποιημάτων σκορπισμένων στα διάφορα τέτραδια,γραμμένη στα ελληνικά και στα σέρβικα 2014.)

''ΑΝ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ'

''ΑΝ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ''
(η μικρή συλλογή ποιημάτων σκορπισμένων στα διάφορα τέτραδια,γραμμένη στα ελληνικά και στα σέρβικα 2014.)

DOBRA PESMA ZA LOSA VREMENA...

DOBRA PESMA MOZE POMOCI U LOSIM VREMENIMA...
MOZE SPASTI COVEKA.
KO TO NE ZNA,
 ILI NIKAD NIJE BIO U GOVNIMA,
ILI NAPROSTO NIJE COVEK...


(odlomak iz moje nove pesme Dobra pesma za losa vremena...)

ZABRANITE MI SRCE

Προσθήκη λεζάντας

ZABRANITE MI SRCE.
BICE MI LAKSE.
TADA CU KONACNO BITI KOD KUCE.
BICU NA SVOME.
PAJACI CE OSTATI PO STRANI.
MOJE SRCE JE VEC ODAVNO NEZAKONITO.
SVE ONO STO U SEBI NOSI
NE MOZE SLUZITI OVAKVOM SVETU PROMASENOM I JADNOM
GLADNOM UVEK ISTIH MRZNJI I PUNOM UVEK ISTIH UGLEDNIH LICNOSTI
SA PROMAJOM U MOZGU.

NE MICEMO SE..

NE MICEMO SE
NE DISEMO.
NE POSTOJIMO VISE.
SAMO TRAJEMO VEZANI
BESPOTREBNIM
SKUPO PLACENIM
STVARIMA...
U OVOM VREMENU KADA SESVE PLACA.SVE CAK I SMRT.
NIKADA NIJE BILO TEZE ODLUCITI SE
IZMEDJUOGOLJENOG ZIVOTA BEZ BUDUCNOSTI
I SMRTI KOJA OGOLJAVA SVE ONO STO
ZA NAMA OSTAJE...

SANJA.VOJNOVIC

FOTOGRAFIJA:TATJANA VOJNOVIC

NE IGNORISITE POLICE

ne ignorisite police....

POLA NOVOGODIŠNJE ČAŠE PIVA

Odoh ja....Juče sam popila pola piva čekajući Novu godinu.Malo li je na ovu krizu?!Pitam se ko su ljudi koji su se juče iživljavali prežderavanjem?...Možda su,zapravo!,štedeli mesecima,otkidajući svakodnevno od usta da bi mogli da se pokažu u ''novogodišnjem izdanju'' dok je stvarnost surovija od njihovih fotkica na društvenim mrežama...?Videh i poznatog fudbalera,našeg!,ima bazen u kući jer ''neće da deci ništa fali'',misli na svoju decu,sirotinju ko je.e!! ,sirotinjska deca će postati isto što i njihovi roditelji nekvalifikovana radna snaga u fabričkim pogonima njegove dece,ili će im skidati kožu s leđa viskokvalifikovani lekari,privatni učitelji i ini u kakve će izrasti njegova deca,ili se slučajno zahvaljujući sticajem okolnosti premetnuti neki od današnjih siromašnih klinaca i koji će,to je već pravilo!,posle naplatiti sirotnji kamatu za sve ono što pre toga nije imao?


Toliko od mene!Srećna Nova godina....mislim,stvarno....odoh...

UKRADENE MEDUZE NA POKLON

Moj poklon posetiocima ove strane - prozračna stvorenja dugih pipaka..Naravno,poklon je ukraden - jer ovo su Tanjine meduze ''pokupljene'' na Mediteranu,uhvaćene u klopku njenog,malog fotoaparata.
Ukraden poklon to je kićenje tuđim perjem, sasvim prikladno s obzirom da ćemo 2015 jedino tako i preživeti falsifikujući stvarnost,ako već ne progutamo zvanični falsifikat serviran u tako dobrodošlom,tako primamljivom obliku kojekakvih vesti koje su prošle kroz filter svih onih javnih radnika ( ovo podseća na stari vic u kome je javna radnica preinačena od strane raje u k...u) počevši od opštinskih činovnika do onih najvišeg nivoa šarade koju još uvek nazivamo državom..
Ove meduze su poklon svima nama koji ne verujemo u ''kalendarske izume'' tipa Noive godine,ali i za sveone koji dobrovoljno podležu lažima i vole ''milovanje ušiju''.
 Meduze koje sam ukrala od Tanje su tu da nas podsete na sve one pipke svih onih meduza koje nam se prikradaju još od 2014-te.Ti pipci će nas probuditi iz dremeža i podsetiti da se ništa ne menja čekanjem Nove godine....

Uživajte u pipcima!!

Sanja Vojnović
2.januar 2015.

Tatjana Vojnović
'' meduze'' 

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ-Η ΒΟΜΒΑ ΜΟΥ/MOJE SRCE-MOJA BOMBA

DA LI POSTOJE ''SLUCAJNE '' MISLI?
DA LI SRCE SLUCAJNO POSTAJE BOMBA?
ΑΡΑΓΕ,ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΣΚΕΨΕΙΣ;
ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΤΑ ΣΥΜΤΩΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΒΟΜΒΑ;

Σκέφτομαι - φταίω εγώ που δε θέλω υποκατάστατο της καρδιάς και αν στη θέση της φυτέψω μία βόμβα;
Razmisljam- da li je moja krivica sto ne zelim surogat srca i ako na njegovo mesto zasadim bombu?
Σάνια Βόινοβιτς
Sanja Vojnovic

Tanjine fotografije za moju pesmu ''Moje srce je umrlo.Tvoje jos uvek zivi?''

@tatjanaphoto (twitter)

@tatjanaphoto (twitter)

Η καρδιά μου πέθανε.Η δική σου ζει ακόμα;Moje srce je umrlo.Tvoje jos uvek zivi?

Περνάνε οι μέρες και εγώ βαριέμαι όλο και περισσότερο.

Κάθε ώρα είναι ένα πρόσθετο βάρος,ένα άλλο κρίκο στην

αλυσίδα της αβάσταχτης βαρεμάρας.

Γύρω μου δεν βλέπω τίποτα,

δεν βρίσκω τίποτα από 

αυτά που υπήρχαν  και ήταν αληθινά.

Βαριέμαι την ελπίδα, την αισιοδοξία , τις ωραίες σκέψεις,

τις παρηγοριές. 

Βαριέμαι τα αισιόδοξα μηνύματα 

που στέλνουν από τις οθόνες

τις πληρωμένες διαφημίσεις

και προωθήσεις των αξίων.

Η καρδία μου πέθανε

σε ένα άκαρδο και άδικο κόσμο.

Η δική σου ζει ακόμα;

Αντί καρδιά έχω ένα απέραντο κενό που 

δεν συμπληρώνεται 

ούτε με την ποίηση

ούτε με τα ωραία λόγια

ούτε με την υπόσχεση για το  μέλλον.

Δεν θεραπεύεται το κενό

με τις ψευδαισθήσεις

γιατί το κενό το δικό μου

είναι υπαρκτό και δεν του κάνουν τίποτα

 τα ψεύτικα του κόσμου.

Η καρδιά μου ήταν φτωχή

δεν είχε τίποτα εκτός από το ζεστό αίμα

που πάγωσε ανάμεσα στα μεταμοσχευμένα συναισθήματα

που μας προσφέρουν με ζόρι.

Η καρδιά μου η φτωχή πέθανε γιατί

έλεγε ''όχι''

γιατί δεν ήξερε να μετατρέψει τα ''είμαι''

και τα ''νιώθω'' στις μονάδες τις μέτρησης .

Βλέπετε, η καρδιά μου

δεν έμαθε εμπόριο...

Η καρδιά μου ήταν γεμάτη

αυτά που δεν πιάνει χέρι

και έτσι έγινα και εγώ

φτωχή στον κόσμο των πραγμάτων.

Η καρδιά μου δεν γνώριζε την ύλη.

Η καρδιά μου πέθανε,αλλά

όχι από τα γεράματα,ούτε από την αρρώστια

δεν σου είπα- εγώ την έπνιξα...

Εγώ σκότωσα την φτωχή μου καρδιά

γιατί δεν ήθελα να γίνει διακόσμηση.

Τώρα την θυμάμαι κάθε φορά που ακούω ένα ρολόι να κάνει

''τικ-τακ''...έτσι έκανα και αυτή

και ξέρω ότι δεν μου κρατάει κακία για αυτό που της

έκανα- κατάλαβα πως και η ίδια υπέφερε...

Η καρδιά μου πέθανε.

Η δική σου ζει- ακόμα;

ΟΙ ΜΕΡΕΣ

Τρώμε τις ημέρες μας

λες και είναι πολλές

ξοδεύουμε το χρόνο

λες και είναι ανεξάντλητο.

Την αλυσίδα των γεγονότων 

την βάζουμε γύρω από το λαιμό

πιστεύοντας ότι κάτι κάνουμε

ότι όλα περιστρέφονται από

την κίνηση ακόμα και όταν αυτή δεν 

μας οδηγεί πουθενά.

ΤΟ ΠΡΩΪ- ЈУТРО- JUTRO

Ξυπνάω πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι
και ακούω τη φωνή του κοιμισμένου κόσμου.
Будим се пре него што зазвони будилник
и слушам глас успаваног света.
Από μακριά έρχεται το ήχος του τρένου
που πλησιάζει το σταθμό χωρίς τους επιβάτες

να το περιμένουν.
Из даљине стиже звук воза
који се приближава станици без путника који
на њега чекају.
Ανολιγω τα μάτια και βλέπω πως ανατελλεί ο ήλιος.
Отварам очи и посматрам као излази сунце.
Το χλομό και χειμωνιάτικο φως που ρίχνει
στα παλιά έπιπλα και κούτες με τα βιβλία και
με τα παλιά ρολόγια
διώχνει τις σκιές της νύχτας.
Бледо, зимско светло које баца
на стари намештај и кутије са књигама и
са старим сатовима
растерује сенке ноћи.
Στις 6 η ώρα χτυπάει το ξυπνητήρι
και για λίγο ταράζει την ησυχία .
У 6 сати звони будилник
и на кратко нарушава спокој.
Ακούω την πόρτα στο δεύτερο όροφο
και καποιον να βήχει.
Чујем врата са другог спрата
и некога како кашље.
Ακούω το σκύλο που γαβγίζει εκει στο περίπτερο.
Чујем пса како лаје код киоска.

 

Μέχρί να ντυθώ στο δεύτερο αρχίζουν με τον καβγά.
Док се обучем на другом су почели са свађом.
Στην κουζίνα με χαρετά το ρολόι
και τα τετράδια που παράτησα στο τραπέζι
χθες το βράδυ.
У кухињи ме поздравља сат

и свеске које сам оставила синоћ
на столу.
Κάνω γυμναστική για να αποφύγω
τη βαρεμάρα που με πιάνει.
Радим јутарње вежбе како бих избегла
досаду која ме спопада.
Τεντώνω το σώμα μου
για να ξεχάσω τη μαυρίλα
που πιάνει την καρδιά μου
για να διώξω τις επώδυνες φλόγες
της μοναξιάς που παγώνει την ψυχή μου
και θυμάμαι όλα τα κουρασμένα πρωϊνά
ενός κόσμου - του δικού μου κόσμου
που αργοπεθαίνει
χωρίς καμία δόξα
χωρίς καμία ελπίδα.
Истежем тело
да заборавим мрак
који стеже моје срце
да отерам болне пламенове
самоће која леди ми душу
и присећам се
свих уморних јутара
једног света- мог света
који полагано умире
без икакве славе
без икакве наде.

 

                                            Σάνια Βόινοβιτς

                                            Сања Војновић  2012.