Приказивање постова са ознаком κούραση. Прикажи све постове
Приказивање постова са ознаком κούραση. Прикажи све постове

петак, 11. септембар 2015.

ΤΟ ΚΛΟΥΒΙ - KAVEZ

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ
ΣΤΑ ''ΠΡΕΠΕΙ''
ΚΑΙ ΣΤΑ ''ΜΗ'' 
ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΝΟΗ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΩΜΟ 
ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΑΣ ΑΝΑΚΓΗΣ
ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ 
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΖΟΥΜΕ
ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ.

ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ
11/09/2015


ZAROBLJENI 
ONIM ŠTO MORAMO
I ONIM ŠTO NE SMEMO
OSTAVIĆEMO NAŠ POSLEDNJI 
LJUDSKI DAH
NA ODRU IDIOTSKE POTREBE
DA SE PRILAGODIMO
OVOM NEČOVEČNOM SVETU U KOME ŽIVIMO
UMESTO DA GA IZMENIMO.

SANJA VOJNOVIĆ
11.09.2015.


ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ/NE ŽELIM VREME

ΔΕ ΘΕΛΩ ΡΟΛΟΓΙΑ
ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ
ΤΙΣ ΩΡΕΣ
ΟΥΤΕ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ
ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΚΑΦΕ
ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ ΣΙΩΠΗΣ 
ΑΘΟΡΥΒΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΤΡΕΞΙΜΟ
ΚΑΙ ΑΝΕΣΗ ΤΟΥ ΜΗ-ΧΡΟΝΟΥ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ.


ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΛΕΥΘΕΡΙΑ...
...ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΤΡΙΤΗ.

ΣΑΝΙΑ ΒΟΪΝΟΒΙΤΣ
11/09/2015

NEĆU SATOVE
NE ŽELIM VREME
NI DANE
NI SATE
NI SEKUNDE.

HOĆU DA GLEDAM HORIZONT
PIJUĆI KAFU
I NUDEĆI UTOČIŠTE
JEDNOSTAVNE ĆUTNJE
NEČUJNOG POSTOJANJA
BEZ ŽURBE
I KOMFOR NE-VREMENA
SVAKOM PROLAZNIKU.

ŽELIM SLOBODU...
...BEZ IKAKVIH MERAČA.

SANJA VOJNOVIĆ
11.09.2015.

четвртак, 15. новембар 2012.

ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

     ΣΤΟ ΚΟΜΙΤΗΡΗΙΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Δεν ονειρεύομαι σχεδόν
είκοσι χρόνια
πάνω από μισή μου ζωή δηλαδή.
Στις αποθήκες της μνήμης μου
όμως
υπάρχουν ακόμα αυτά
που κάποτε έλεγα όνειρα.
Είναι κουρελιασμένα
και δύσκολα τα αναγνωρίζω.
Έχουν χάσει το χρώμα τους.
Έχουν παλιώσει.
Έχουν ξεθωριάσει.
Έχουν πεθάνει και δεν ανασάνουν πια.
Έχουν μετακομίσει
στο κοιμητήριο με το όνομά τους
στην πόρτα του απάνω.
Που και που επισκέπτομαι
το κοιμητήριο των ονείρων μου
για να βρω κανένα σκελετό
που να ταιριάζει
με τη σημερινή μου κούραση
με τη σημερινή μου βαρεμάρα
με τη μαυρίλα
που με αιχμαλώτισε.
Τα κατάλληλα νεκρά όνειρα
τα καθαρίζω από τη σκόνη
και νιώθω
ότι θα έκλαιγα - αν ήξερα πως να το κάνω
ότι θα τους άναβα ένα κερί- αν πίστευα στο θεό
ότι θα τους έλεγα κάτι από αυτά που λένε οι άνθρωποι.
Αλλά έχω ξεχάσει
τα πάντα
και τα θαμμένα όνειρα
δε θα ξαναζωντανέψουν
όπως δε θα γυρίσουν πίσω
ούτε τα νιάτα μου
ούτε η αγνότητα
που κάποτε έβρισκα τόσο εύκολα
και σήμερα δεν μπορώ να την βρω πουθενά.

Σάνια Βόινοβιτς
15/11/2012

петак, 26. октобар 2012.

ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ

                      ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ

Γιατί ήρθε από μακριά
και εδώ που είναι τώρα δεν έχει κανένα,
και ότι είχε το άφησε πίσω
στα βουνά,
στα καμμένα χωριά,
στο θείο που πέθανε μόνος κλειδωμένος
σε ένα δωμάτιο,
στους τάφους όπου δεν υπάρχουν κεριά
γιατί δεν υπάρχουν πια χέρια που
τα ανάβουν.
Κουράστηκε το αίμα μου
γιατί κυλάει 
στις τελευταίες του φλέβες,
μετά από αυτές δε θα κληρονομήσει
τις άλλες...
Γιατί ταξίδεψε πολύ
και άφηνε τα ίχνη του 
στις χώρες και στις πόλεις
έγραφε παντού την ιστορία του
μόνο και μόνο να ξεχαστεί.
Πήγε παντού
αλλά πουθενά δε βρήκε γαλήνη,
ούτε μία ζεστή φωλιά.

Κουράστηκε το αίμα μου
να θυμάται
όλα όσα έγιναν στάχτη,
όλα όσα έχει βάψει,
όλα όσα είχε ως καταφύγιο,
όλα τα σώματα που δεν υπάρχουν πια,
να θυμάται
ότι τούτο εδώ το δικό μου
είναι το τέλος.

Κουράστηκε γιατί 
σβήνει και το ξέρει.

Σάνια Βόινοβιτς 
26/10/2012