............τίποτα και τέλος

Περνάει ο χρόνος....χαμένες οι μέρες,χαμένες οι ώρες - όπως πάντα.Δεν έκανα τίποτα και φέτος.Τα δευτερόλεπτα χωρίς κανένα νόημα.Αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί που ''κάνουν κάτι''; Ριζωμένη στο τίποτα βρίσκομαι στο πουθενά.Μπροστά μου απέραντο ,αφιλόξενο κενό..

Προσπάθησα να βρω ένα παράθυρο,μία πόρτα,αλλά δεν είναι αυτά για μένα.Έψαξα για καμιά τρύπα,αλλά όλες είναι κατειλημμένες.Μεταναστεύω στα υπόγεια της συνείδησης για να βρω κάτι που μοιάζει με ύπαρξη.

Το τίποτα είναι αυτό που μπορώ να πιάσω,αυτό είναι το μοναδικό που κρατάω στα χέρια μου και στο τέλος το μοναδικό που αληθεύει.

.....τίποτα και τέλος.

Σ.Βόινοβιτς 11/2014.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΓΥΜΝΟΙ

                        ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΓΥΜΝΟΙ

Είμαστε νεκροί και γυμνοί

και το μόνο που καλύπτει

τη γύμνια μας

είναι το ύφασμα του Χρόνου,

το πουκάμισο του Παρελθόντος .

Είμαστε απόγονοι

των ξεχασμένων

και υπάρχουμε μόνο στις αναμνήσεις.

Είμαστε στο τέλος

ενός κόσμου

του δικού μας κόσμου

που δεν ανασαίνει πια

με τις ανάσες μας

ούτε βηματίζει πια

με τα δικά μας τα βήματα.

Είμαστε σκιές

που δεν έχουν σώματα πια,

που δεν έχουν ονόματα πια.

Είμαστε νεκροί και γυμνοί.

Εμείς που κάποτε

ζούσαμε στα λόγια.

Εμείς που κάποτε

ζούσαμε παντού,

που ήρθαμε από μακριά

να αφήσουμε τα ίχνη

που εξαφανίζονται

στην πορεία μας προς το κενό,

προς το κενό που είναι ή μόνη μας

πατρίδα.

Σάνια Βόινοβιτς   2012.